Síðustu ár lífs síns bjó hertogaynjan af Windsor ein í lítilli höll í Frakklandi. Hún var mjög einangruð og ævisagnaritarar hennar haldið fram að hún hafi í raun verið lokuð inni af lögfræðingi sínum, konu sem stjórnaði öllu lífi Wallis
Fyrir nokkrum árum fór undirrituð í ferð til Noregs þar sem megintilgangurinn var að ganga á fjöll. Fyrsta daginn var gengið á Gaustatoppinn, hæsta fjall Þelamerkur. Þegar við komum niður eftir að hafa fetað stórgrýttan stíginn var komið við í
Er það óbrigðult náttúrulögmál að foreldrar elski börnin sín? Við viljum trúa að svo sé og eigum erfitt með að kyngja því þegar eitthvað kemur fyrir sem bendir til annars. Þessi spurning er meðal þess sem Doris Lessing veltir upp
Framtíðin á ferðinni eftir Þórhildi Ólafsdóttur er ástarsaga á yfirborðinu en undir niðri eru áleitin og erfið umhugsunarefni. Hér er því meðal annars velt upp um hvort fólk frá ólíkum menningarheimum geti náð saman og byggt upp náið og gott
Myndlistarkonan Sigrún Guðjónsdóttir eða Rúna er látin, 99 ára að aldri. Rúna skilur eftir sig merka arfleifð eins og kemur fram í grein um hana er birtist á Lifðu núna fyrir tæpu ári. Myndlistarmaðurinn Rúna skilur eftir sig verðmæta
Nú er hægt að rifja upp tárvot kvöld yfir lestri bókarinnar um Yngismeyjarnar því þýðing Páls Skúlasonar hefur verið endurskoðuð og færð til nútímalegra máls. Að þessu sinni er titillinn Litlar konur látinn haldast. Allt frá því sagan kom fyrst
Þegar þjóðhöfðingjar koma fram opinberlega beinast augu allra fyrst og fremst að þeim en oftast eru makar þeirra með í för og þótt ekkert eigi að skyggja á aðalstjörnuna eru þar iðulega á ferð áhugaverðar manneskjur sem nýta sviðsljósið til
Vandratað er meðalhófið segir máltækið og í ljóðabókinni Í hæfilegu magni eftir Heiðu Vigdísi Sigfúsdóttur er það ekki bara erfitt heldur íþyngjandi og nánast ómögulegt að vera til í hæfilegu magni, vera í hófi og alltaf eins og ætlast er
Sagnfræðingurinn og rithöfundurinn Sigríður Kristín Þorgrímsdóttir heldur spennandi fyrirlestur á Fræðakaffi á Borgarbókasafninu Spönginni á mánudag 27. apríl um efni nýjustu bókar sinnar Piparmeyjar: Fröken Thora og saga einhleypra kvenna á Íslandi. Í erindinu segir Sigríður Kristín frá fröken Thoru Friðriksson (1866-1958) og hvernig hún varð aðalsögupersónan í bók Sigríðar í
Arndís Þórarinsdóttir er mörgum afanum og ömmunni kunn eftir að hafa lesið barnabækur hennar fyrir söguþyrst börn. Þótt ljóðabók hennar Köngurváfa sé sannarlega ætluð fullorðnum er þar samt sem áður að finna mörg af höfundareinkennum Arndísar. Dásamlegur húmor og lágstemmd
Mikil lifandis býsn er alltaf gaman að fá í hendur nýja bók eftir Jónínu Leósdóttur. Maður veit að síðurnar iða hreinlega af lífi og fjöri. Bráðskemmtilegar persónur stíga fram og Jónína er hreinlega sérfræðingur í að bregða upp spegli fyrir
Gróður hefur lækningamátt á margvíslega vegu. Skapandi listamenn fara gjarnan í gönguferð um blómstrandi garða til að fá innblástur og nýjar hugmyndir. Ilmurinn í loftinu, litirnir og sú hvíld sem felst í fegurðinni er einmitt það sem þreyttur hugur þarfnast.
Í ár eru tæpar sex aldir síðan mærin frá Orléans var brennd á báli. Enn leitar hún samt á huga fólks og það hvernig það mátti vera ólæs og óskrifandi sveitastúlka fékk þann kraft og innblástur sem þurfti til að
Notodden virðist við fyrstu sýn eins og hver annar smábær í Noregi. Stór silfraður hljóðnemi á hringtorgi í miðbænum gefur hins vegar vísbendingu um að svo er ekki. Notodden er blúsbærinn. Þar hefur verið haldin blúshátíð fyrstu helgina í ágúst
