Jólaferðirnar mínar
Nanna Rögnvaldardóttir rithöfundur skrifar. Ég hef farið til útlanda rétt fyrir jól mörg undanfarin ár og verið þar mislengi. Það eru ýmsar ástæður fyrir þessu sem ég ætla ekkert að rekja hér en læt nægja að segja að þetta
Nanna Rögnvaldardóttir rithöfundur skrifar. Ég hef farið til útlanda rétt fyrir jól mörg undanfarin ár og verið þar mislengi. Það eru ýmsar ástæður fyrir þessu sem ég ætla ekkert að rekja hér en læt nægja að segja að þetta
Dr. Sigrún Stefánsdóttir fjölmiðlaráðgjafi skrifar. Eiga fullorðnir að borða brodd? Þetta er bein þýðing á fyrirsögn í nýju eintaki af The Economist. Latneska orðið yfir brodd er colostrum og er það orð notað í fyrirsögninni. Kannski er ekki neitt
Nanna Rögnvaldardóttir rithöfundur skrifar. Fólk – sérstaklega konur – sem vita að ég ferðast yfirleitt ein í útlöndum spyr mig stundum ráða og spyr hvernig það sé fyrir konu á sjötugsaldri að ferðast ein. Og stutta svarið mitt er
Kristín Linda Jónsdóttir sálfræðingur skrifar Flestir eru fremur vanafastir þegar kemur að stórhátíðum eins og jólum. Enn eru jafnvel á borðum réttir sem urðu að sparimat fyrir áratugum litaðir af vöruframboði þess tíma. Þannig var það með límkennda ávaxtagrautinn
Viðar Eggertsson, leikstjóri og öldungur, skrifar: „Það vantar svo fleiri bekki í Reykjavík“, var setning sem vinir Unu Collins búningahöfundar mundu öll sterklega eftir að hún hafði oft sagt. Þau höfðu komið saman til að minnast hennar að henni
Dr. Sigrún Stefánsdóttir fjölmiðlaráðgjafi skrifar. Þegar verið er að mæra ellina er margt jákvætt dregið fram. Þar á lista er viska, þroski, víðsýni, umburðarlyndi og fleira og fleira. Nú horfist ég í augu við að ég ekki fengið neitt
Steingerður Steinarsdóttir ritstjóri Lifðu núna skrifar. Bókaskápurinn hennar mömmu var okkur systrunum mikil upplifun þegar við vorum börn. Þar leyndust listaverkabækur og sumar myndirnar voru svo ógnvekjandi að við opnuðum síðurnar varlega og skelltum þeim aftur eins og fljótt
Börkur Thoroddsen tannlæknir skrifar: Ég ætla að hafa nokkur orð um þéringar og hvað það er að þúa, að drekka dús og vera dús. Þéringar hafa lagst af á Íslandi. Síðast var ég þéraður fyrir þremur áratugum. Þá
Sigrún Stefánsdóttir fjölmiðlaráðgjafi skrifar. Fyrir nokkrum árum var ég að vinna efni fyrir sjónvarp. Þar voru ungir krakkar spurðir um notagildi gamalla hluta frá Minjasafninu á Akureyri. Meðal þessara hluta var öskubakki. Þeir vissu ekki svarið enda sjást öskubakkar
Dr. Inga Dóra Björnsdóttir mannfræðingur skrifar. Allt frá því ég man fyrst eftir mér var íslenskan talin vera í hættu, hættu sem kom jafnt að utan sem innan. Á mínum æskuárum var danskan, tungumál ríkisins, sem réði yfir Ísland
Steingerður Steinarsdóttir ritstjóri Lifðu núna skrifar. Ég var á Arnarhóli á Kvennafrídaginn fyrir 50 árum og ég man enn gleðina, samstöðuna, sem var næstum áþreifanleg og hvað ég var hreykin af því að vera íslensk kona og tilheyra þessum
Viðar Eggertsson leikstjóri og öldungur skrifar. Að ljúka störfum á vinnumarkaði kallar á ýmsar vangaveltur um framtíðina. Hvað ætla ég að gera við allan þennan frítíma sem ég mun eiga? Hvað langar mig til að verða þegar ég hætti
Gullveig Sæmundsdóttir fyrrverandi ritstjóri skrifar. Flestir vilja ná hærri aldri – eldast. Enginn vill hins vegar verða gamall og skyldi engan undra. Eitt er að bæta árum við lífið en mun flóknara og torsóttara að bæta lífi við árin.