Yfir sumum bókum er einhver einstakur blær. Þær eru eins og vefur eða blúnda þar sem orðin fléttast saman af einstakri og flókinni list. Heildarmyndin verður svo fínleg og falleg að ekki er hægt annað en að dást að. Þetta
Nýlega rak á fjörur mínar nýja útgáfu af Sölku Völku og Sjálfstæðu fólki eftir Halldór Laxness. Þessar stórkostlegu skáldsögur eru bundnar í sérlega fallegt band og það er tilhlökkunarefni og eitthvað hátíðlegt við að taka upp svona bók, láta hana
Njörður P. Njarðvík hefur yfirburða þekkingu á íslenskri ljóðagerð og bókmenntum. Þess vegna er óneitanlega áhugavert að fá í hendur bók þar sem hann rýnir í íslensk ljóð, skýrir þau og tengir við hefðir og menningu. Titillinn, Syngjandi steinn, vísar
FNÆS er að sögn höfundarins Lóu Hjálmtýsdóttur einnar konu reiðistjórnunarnámskeið. Í hvert sinn sem eitthvað pirrar hana fær hún útrás með því að teikna mynd og hlæja duglega að fyrirbærinu. En þótt hún hafi setið ein og teiknað er hægt að
Suðurríkjaherforingi frá Big Sur eftir Richard Brautigan er eins og aðrar bækur höfundar óhefðbundin í byggingu og frásagnarstíl. Enginn heilstæður söguþráður leiðir lesandann áfram og sagan byggist upp af lýsingu á atvikum og myndum sem dregnar eru upp og eru
Er það óbrigðult náttúrulögmál að foreldrar elski börnin sín? Við viljum trúa að svo sé og eigum erfitt með að kyngja því þegar eitthvað kemur fyrir sem bendir til annars. Þessi spurning er meðal þess sem Doris Lessing veltir upp
Framtíðin á ferðinni eftir Þórhildi Ólafsdóttur er ástarsaga á yfirborðinu en undir niðri eru áleitin og erfið umhugsunarefni. Hér er því meðal annars velt upp um hvort fólk frá ólíkum menningarheimum geti náð saman og byggt upp náið og gott
Nú er hægt að rifja upp tárvot kvöld yfir lestri bókarinnar um Yngismeyjarnar því þýðing Páls Skúlasonar hefur verið endurskoðuð og færð til nútímalegra máls. Að þessu sinni er titillinn Litlar konur látinn haldast. Allt frá því sagan kom fyrst
Þegar þjóðhöfðingjar koma fram opinberlega beinast augu allra fyrst og fremst að þeim en oftast eru makar þeirra með í för og þótt ekkert eigi að skyggja á aðalstjörnuna eru þar iðulega á ferð áhugaverðar manneskjur sem nýta sviðsljósið til
Vandratað er meðalhófið segir máltækið og í ljóðabókinni Í hæfilegu magni eftir Heiðu Vigdísi Sigfúsdóttur er það ekki bara erfitt heldur íþyngjandi og nánast ómögulegt að vera til í hæfilegu magni, vera í hófi og alltaf eins og ætlast er
Arndís Þórarinsdóttir er mörgum afanum og ömmunni kunn eftir að hafa lesið barnabækur hennar fyrir söguþyrst börn. Þótt ljóðabók hennar Köngurváfa sé sannarlega ætluð fullorðnum er þar samt sem áður að finna mörg af höfundareinkennum Arndísar. Dásamlegur húmor og lágstemmd
Mikil lifandis býsn er alltaf gaman að fá í hendur nýja bók eftir Jónínu Leósdóttur. Maður veit að síðurnar iða hreinlega af lífi og fjöri. Bráðskemmtilegar persónur stíga fram og Jónína er hreinlega sérfræðingur í að bregða upp spegli fyrir
Það er alltaf fengur að nýrri bók eftir Dan Brown. Hann hefur sérhæft sig í að skapa sakamálasögur þar sem forn tákn, helgisiðir, leynireglur og nútímatækni koma saman og skapa flókinn söguþráð. Í nýjustu bók sinni tekst hann á við
Starf rithöfundarins er í hugum fólks einmanalegt og flestir sjá fyrir sér mann einn að störfum, ígrundandi löngum stundum og á gangi talandi við sjálfan sig. Kannski á þetta vel við en ekki alltaf. Þau Eva Björg Ægisdóttir og Jérôme
