Blómaskeið íslenskra glæpasagna er án nokkurs efa runnið upp. Hugarflugi höfunda virðast engin takmörk sett og sífellt bætast við nýir í hópinn. Fjölbreytnin er mikil sumar eru dimmar og drungalegar eins og íslenskt hraun en aðrar byggja fyrst og fremst
Glæpasögur eru orðnar stór hluti af þeim bókum sem gefnar eru út hér á landi á ári hverju og við eigum orðið marga góða glæpasagnahöfunda. Þrjár ungar konur eru í þessum hópi og eiga sameiginlegt að kunna vel að byggja
Íslenskum sakamálahöfundum fjölgar með hverju árinu sem líður og því ber sannarlega að fagna. Sakamálasögur eru stórskemmtileg bókmenntagrein og lestur þeirra fín hugarleikfimi því ósjálfrátt fer lesandinn að glíma við gátuna, leita að vísbendingum og leggja saman tvo og tvo.
