Nú nálgast lokaspretturinn og peysan að taka á sig mynd. Þolinmæði er einn helsti kostur prjónarans því maður lærir auðvitað mest á að gera mistök og verða að rekja upp. Ég er sem sagt búin að gera nokkur mistökin og hef Gyðu Einarsdóttur sem betur fer með mér en hún stappar í mig stálinu og þetta er að takast hjá mér. Líklega valdi ég of flókið mynstur á fyrstu ullarpeysuna sem ég prjóna en ég er hæstánægð með afraksturinn enn sem komið er. Næsta mynd verður af peysunni fullbúinni og ég hlakka svo til.
Sólveig Baldursdóttir, blaðamaður Lifðu núna skrifar.
