Oft þarf bara einn eldhuga til að koma stórkostlegum verkefnum í framkvæmd. Í þessu tilfelli kemur sá úr óvæntri átt en Hermann Sæmundsson hefur starfað í fjölda ráðuneyta í langan tíma þar sem vinnan hefur mest farið fram við skrifborð. En Hermann kom auga á tækifæri sem runnu fram hjá öðrum og úr varð ómetanlegt samfélagslegt verkefni sem kemur fjölda manns til góða og er til mikillar fyrirmyndar.
„Þegar við tókum við þessu húsi fyrir fimm árum síðan var þetta hreysi bæði að utan sem innan en nú er þetta hreysi að utan en rokkhöll að innan,“ segir Hermann Sæmundsson ráðuneytisstjóri í fjármála- og efnahagsráðuneytinu og brosir breitt. Hermann ásamt góðum vinum á veg og vanda að margumtöluðum skúr sem í dag er kallaður Klúbbhúsið þar sem hljómsveitir, sem samanstanda af fullorðnu fólki í tónlist, hafa aðstöðu að til æfinga.
Hermann hefur alltaf verið áhugamaður um tónlist en fetað allt aðra braut í lífinu. Auðvelt er að ímynda sé að starf í ráðuneyti sé alger andstæða við skapandi heim tónlistarinnar, eða hvað? „Já, það mætti halda því fram. En á báðum stöðum reynir mikið á samskipti og samstarf, það þarf að undirbúa sig og gera vel þegar á hólminn er komið. Formið skiptir máli í báðum tilvikum, en líka mikilvægi þess að vera (ný)skapandi og horfa fram á veginn, sjá hlutina fyrir en geta líka brugðist hratt við. En aðalatriðið er að leggja sig fram og njóta í báðum tilvikum,“ segir Hermann.
Vissi að ég þyrfti að gera líka eitthvað annað
„Það var svo árið 2003 um haustið að ég hafði verið í mikilli vinnutörn þar sem ég var í vinnu alla daga, kvöld og líka helgar að ég kom heim til eiginkonu minnar hennar Guðrúnar rétt undir jól og sagði að nú þyrfti að finna út úr því að gera líka eitthvað annað en vera bara í vinnunni. Hún hvatti mig þá til þess að láta drauminn um tónlistarnám rætast. Það varð úr, ég hafði samband við mág minn sem er tónlistarmaður, keypti mér gítar og fór í gítartíma. Þar byrjaði leitin að þessu lífi og afþreyingu og sé ekki eftir vendingunni sem varð á lífi mínu þá,“ bætir Hermann við hæstánægður með hlutskipti sitt. „Hægt og rólega hef ég verið að hitta og kynnast fólki í svipaðri stöðu og ég. Þetta er allt fólk á svipuðum aldri, öll orðin miðaldra og langar að láta drauma rætast og við köllum verkefnið „Komið út úr skúrnum“.
Fullorðið fólk í tónlist
Hermann var staðsettur í sendiráðinu í Brussel í nokkurn tíma eftir þetta og þar segir hann að nokkrir samstarfsmenn hafi stofnað hljómsveitina „Staðaruppbótina“. „Við lékum okkur með hljóðfærin og höfðum mikið gaman af, spiluðum í einhverjum veislum o.s.frv. Ég kom svo heim um 2008 og lenti í mikilli vinnutörn. Ég gat því lítið sinnt tónlistinni um tíma en í einu ráðuneytinu, sem ég starfaði í þá, kynntist ég Ingvari Sverrissyni sem var þá aðstoðarmaður samgönguráðherra. Hann átti munnhörpu og ég gítar. Og hver segir að ekki sé hægt að stofna hljómsveit með þessum tveimur hljóðfærum,“ segir Hermann brosandi. „Okkur var ljóst að kunnátta okkar á þessi hljóðfæri var ekki mikil en svo þegar undirbúningur starfsmannapartís stóð sem hæst sammæltumst við Ingvar um að láta slag standa og troða upp í þessu partíi. Síðan höfum við, ásamt fleiri góðum félögum, verið að vinna með þessa hugmynd sem er „fullorðið fólk í tónlist“. Hægt og rólega hefur hugmyndin stækkað og fleiri bæst við, og allskonar hljómsveitir orðið til.
Svo kom bassinn inn í líf Hermanns
Frændi Hermanns hafði sambandi við hann 2014 og bað hann um að spila á bassa í hljómsveit hans því bassaleikarinn hafði forfallast. „Þetta var pönkhljómsveit svo ég gat alveg þóst kunna meira en ég kunni“ segir Hermann og hlær. „Við vorum að hjakka þetta saman í frábærum félagsskap en enginn bað okkur um að spila neins staðar. Undir vorið var ég orðinn leiður á að hafa ekkert til að stefna að svo við funduðum og ákveðið var að stefna svona jafnlélegum hljómsveitum saman á menningarnótt og vera með bílskúrshátíð. Í þeim hljómsveitum voru einstaklingar á okkar reki, allir á miðjum aldri.
Þetta gerðum við í fyrsta skipti 2015 en viðburðurinn hefur verið fastur liður á menningarnótt síðan. Hann hefur stækkað verulega og nú er svo komið að síminn byrjar að hringja upp úr áramótum og nú er til dæmis búið að fylla í öll plássin á næstu menningarnótt. Það verður í tíunda sinn sem „Fullorðið fólk í tónlist“ treður upp í Iðnó. Þetta er ógurlega skemmtileg samkoma,“ segir Hermann og nýtur greinilega hverrar mínútu sem hann ver í þetta áhugamál sem er farið að skipa stóran sess í lífi fjölmargra fullorðinna Íslendinga.
Klúbbhúsið er samfélagslegt verkefni
Hermann við Klúbbhúsið þar sem hljómsveitir fá aðstöðu til æfinga. Klúbbhússkiltið er samsett úr vinsælum plötuumslögum og sjá eflaust margir brot af uppáhaldsplötuumslaginu sínu í skiltinu.
Hermann segir að fyrir fimm árum síðan hafi félagsksapurinn fengið aðstöðu í klúbbhúsinu við Sævarhöfða. „Borgin nýtir þetta hús sem aðstöðu fyrir fullorðna fatlaða á daginn og við gerðum samning við borgina um að taka húsið í gegn og nýtum það til æfinga á kvöldin þegar önnur starfsemi er ekki í gangi. Það er mjög fallegt samstarf. Nú koma 8 hljómsveitir hér saman, hátt í 40 manns, og æfa. Við sköffum búnaðinn sem hljómsveitirnar þurfa til æfinga og þannig er þetta samfélagslegt verkefni. Flestir eiga sín hljóðfæri en hér sköffum við hljóðkerfi og annað sem þarf til æfinga.
Komið út úr skúrnum
Verkefnið á menningarnótt heitir „Komið út úr skúrnum“ og síðan það byrjaði 2015 hefur verkefnið stækkað hægt og rólega. Elstu menn í þessum lifandi félagsskap eru farnir að nálgast áttræðisaldurinn og þeir yngstu að nálgast fertugt en flestir eru komnir á miðjan aldur og yfir. Nú erum við með svokallaðar Dylan hátíðir, tileinkaðar Bob Dylan, Rolling stones heiðurstónleikar eru haldnir reglulega og í sumar erum við með sveitatónlistarhátíð á Hofsósi síðustu helgina í júli. Í þessu neti hljómsveita eru hátt í 30 hljómsveitir og í þeim er nafntogað fólk sem hefur verið í alls konar þekktum hljómsveitum um ævina. Við hin græðum á því að geta nú spilað með þeim og lært. Alla langar að geta haldið áfram að skapa þótt á minni sviðum sé núna. Út úr þessu kemur frábær félagsskapur og mikil tónlistardeigla þar sem margt hefur gerst og á eftir að gerast.“
Tónlistarfólk allt í kring
Hermann segir að hluti af því hvernig honum hefur gengið með verkefnið „Komið út úr skúrnum“ sé án efa sú staðreynd að allt í kringum hann sé tónlistarfólk í hæsta gæðaflokki, fjölskylda, tengdafólk og vinir, og síðan hafði tónlistararfurinn úr Skagafirði sitt að segja. “Lárus Halldór Grímsson mágur minn, hljómsveitarstjóri, hljóðfæraleikari, blásarkennari og tónskáld var einmitt sá sem ég hafði með mér að kaupa fyrsta gítarinn,“ segir Hermann og brosir. „Ég hef auðvitað virkjað þetta fólk með mér í öllu þessu brambolti en það lyftir okkur óneitanlega upp á hærra plan og allir hagnast nokkuð á því félagsskapurinn er alltaf skemmtilegur.“
Lífið er núna
Hermann segir að allt þetta tónlistarstarf hans sé í rauninni hans golf. Margir jafnaldrar hans hafi dottið í golfið en hann kjósi að verja tíma sínum á þennan hátt frekar en á golfvellinum. Hljómsveitin sem hann er í núna heitir Sverrisson hótel. ,,Nafnið kom til af því að við vorum á leiðinni að spila einhvers staðar en höfðum ekki ákveðið nafn hljómsveitarinnar. Fyrsta lagið sem við ætluðum að spila var Roadhouse Blues af plötunni Morrisson Hotel með Doors. Þá kom upp sú hugmynd að kalla okkur bara Sverrisson hotel af því að í hljómsveitinni eru þeir bræður, Ingvar Sverrisson og Sverrir Sverrisson eða Sveppi, sem eru miklar Stones kempur. Þaðan kom Sverrisson nafnið en þar sem fólk hefur svolítið verið að koma og fara í hljómsveitinni í gegnum tíðina þá þótti okkur hótelnafnið tilvalið. Nú eru 10 meðlimir í hljómsveitinni og ég hlakka til hverrar æfingar,“ segir Hermann og augljóst er hvaða hlutverk tónlistin leikur í lífi hans. Og næsta verkefni kappans er að gefa út þrjú frumsamin lög á Spotify með félögum sínum í hljómsveitinni Glataðir snillingar, en útgáfutónleikar verða þann 19. júní næstkomandi.
Slagorðið „Lífið er núna“ á hér sannarlega vel við!
Sólveig Baldursdóttir, blaðamaður Lifðu núna skrifar
