Veiðistöng handa afa mínum er safn haganlega smíðaðra smásagna eftir kínverska Nóbelshöfundinn Gao Xingjian. Stemningin er draumkennd og textinn ljóðrænn og flæðandi. Sumar sögurnar hverfast um minningar, aðrar um missi og söknuð og það hversu brothætt hamingjan er. Það er í þeim einhver tregafullur tónn sem er einstaklega fallegur.
Í þeim fæstum er einhver samfelldur söguþráður og byggingin er ekki hefðbundin. Samt liggja þræðir í gegnum bókina sem þræða má sig eftir og tengja saman þessar sex sögur. Í Musterinu kynnumst við nýgiftum hjónum, þau eru yfir sig hamingusöm og horfa til framtíðar full bjartra vona og væntinga. Samt læðist að lesandanum illur grunur um að ekki muni veröldin alltaf brosa svona við þeim. Í Í lystigarðinum er brugðið upp myndum, einna líkustum senum úr leikriti. Þarna eru tvær nafnlausar aðalpersónur, kona og maður, sitjandi á bekk í garðinum. Þær tala saman og fylgjast með ungri konu á gangi. Við fáum lítið að vita um þetta par annað en þau ólust upp saman. Þetta er friðsæl mynd en undir niðri skynjar lesandinn togstreituna á milli parsins á bekknum.
Í Krampa fylgjumst við með manni sem næstum deyr fyrir eigin slysni og kæruleysi. Hann er mjög fær sundmaður en fer viljandi í sjóinn án þess að hita vöðvana áður og þarf að súpa seyðið af eigin mistökum. Slysið fjallar um umferðarslys og allir sem þekkja umferðarhnúta og flækjur borga finna fyrir hrolli við lýsingarnar. Við bíðum jú oft eftir því með öndina í hálsinum að eitthvað hræðilegt gerist en svo rétt sleppur það.
Veiðistöng handa afa dregur upp hvernig minningar okkar geta iðulega blekkt og verið allt öðruvísi en veruleikinn. Fullorðinn maður snýr aftur til þorpsins síns og heimsækir afa sinn. Þetta er eftir kínversku menningarbyltinguna og meðan maðurinn fetar sig í gegnum þorpið án þess að kannast við neitt í skógi loftneta, sjónvarpstækja og innan um ungt fólk í allt öðruvísi fötum og fasa en uppvöxtur hans bauð upp á, veltir lesandinn því óhjákvæmilega fyrir sér hvort manninn sé að dreyma, hvort allt sé raunverulega breytt eða hvort minningar hans séu tóm blekking. Var æska hans raunverulega svona góð? Á sama tíma erum við minnt á hverfulleikann og hversu hratt lífið flýgur hjá.
Andartak er síðasta sagan, draumkennd og súrrealísk en full af athyglisverðum lýsingum og áhugaverðum smáatriðum. Í heild er þessi bók ekki auðveld aflestrar en samt svo ögrandi og áleitnar að þær vekja alls konar hugsunar og verða lesandanum ígrundunarefni.
Steingerður Steinarsdóttir ritstjóri Lifðu núna skrifar.
