Linda Guðlaugsdóttir fór að leita markvisst í kyrrðina og fegurðina á íslenskum fjöllum um fimmtugt. Hún er grafískur hönnuður að mennt og vann um langt árabil sem yfirhönnuður á tímaritaútgáfunni Birtíngi en hafði ávallt unun af því að teikna og naut þess að mála með vatnslituml. Síðan þá hefur hún fangað ótal fjöll, blóm, læki og fugla í mynd og sýnir nokkrar þeirra í Epal gallerí á Laugavegi 7 undir yfirskriftinni Guðs herbergi og gleyming sorga.
Loðfífíll í Ófeigsfirði
Eftir að hún fór að klífa skriður og skríða kletta leið ekki á löngu þar til vatnslitir, blýantar og teikniblokkir fengu pláss í bakpokanum og Linda fór að grípa til þeirra þegar hún sá áhugavert sjónarhorn. En hvað kom til að þú fórst að stunda göngur um afskekkta staði og fannst hjá þér þörf til að bera allt á bakinu í hvaða veðri sem var?
„Eitt leiddi af öðru,“ segir hún. „Fyrir um tíu árum varð ég bara að standa upp frá tölvunni og fá ferskt loft. Fyrst fór ég bara ein umhverfis borgina og vissi varla um nokkurn göngustíg eða fallega staði svo ég stoppaði mest á einhverjum bílastæðum með blokk og tússpenna til að njóta fjallanna í fjarska. Það var ekki nóg svo ég fann gönguklúbb, Vesen og vergang, og þá varð ekki aftur snúið. Kvöldgöngur, dagsferðir, trússaðar ferðir og óbyggðir með allt á bakinu – þetta heillaði bara meira og meira. Maður hefur svo góðan tíma til að taka eftir landinu á göngum. Veður og birta, form og andstæður – það er endalaust hægt að skoða.“
Vaktaskipti hjá kríunni
Æðarungar og vaktaskipti hjá kríunni
Og Linda veitir svo sannarlega athygli öllu því sem náttúran hefur upp á að bjóða. Hún tekur ljósmyndir á ferðum sínum en sest einnig oft niður og dregur upp skissur af því sem fyrir augu ber. Að undanförnu hafa fuglar æ oftar laumað sér inn í landslagið sem hún málar. Ein myndin á nýju sýningunni er t.d. af æðarungum?
„Ég hef nokkrum sinnum heimsótt vinkonu mína sem er að koma upp æðarvarpi. Ohh þessir hnoðrar eru dáleiðandi, buslugangurinn og ákafinn. Það er fallegt að fylgjast með ungunum og mömmunni spjalla saman og kjaga í röð að sjónum.“
Á sýningunni er einnig að finna tvær myndir af kríum á sama staurnum á mismunandi tíma dags.
„Vaktaskipti heitir önnur þeirra mynda. Síðasta sumar gekk ég frá Hornbjargsvita yfir til Reykjarfjarðar á Ströndum, með allt á bakinu, með gönguhópnum Vesen og vergangi. Krían átti staðinn og lagði línurnar.“
Blómamyndir eru einnig meðal þess sem þú fangar. Vekur íslensk flóra áhuga þinn? „Já, hún gerir það. Ég hef lært að greina margar jurtir og lært nöfnin á þeim á göngum, yfirleitt eru svo margir fróðir samferða,“ segir Linda. „Það sem heillar mig er hvað plönturnar okkar eru seigar og duglegar. Blómin svo litrík þótt þau séu smá. Mér finnst ég sjá lífsbaráttu forfeðra okkar þar sem sandbreiður, fok og hvasst hraun er ekki beinlínis blítt en samt eru þessar plöntur að krafla sig með þvílíku rótarkerfi til lífs. Er ekki allt líf með sama vilja að njóta lengur daganna. Þetta eru mínar hugleiðingar í umhverfinu og ég finn til gleði.“
Staldrað við og viðfangsefni fundið
Landslagsmyndirnar þínar eru ýmist þröngt sjónarhorn þar sem horft er inn í gil eða á tiltekinn hluta landslagsins eða víðari sýn yfir ákveðið svæði eða fjöll. Hvað ræður því hvernig mynd þróast þ.e. ákveðinn blettur í forgrunni eða reynt að fanga stærri hluta staðarins? „Já,einmitt, það er spurningin. Það er að staldra við þar sem eitthvað er að grípa augað, átta mig á hvað það er og svo að reyna að koma því til skila.“
Undanfarið hefur þú náð að vinna eingöngu við listsköpun. Er það draumastaða? „Það er allavega uppfylling á draumi. Þetta er allt annað vinnuumhverfi heldur en í útgáfubransanum. Ekki sami hasarinn. En ég geri kröfur á mig og það kemur fyrir á vinnustofunni að ég stynji „að ég myndi ekki ráða þig til vinnu Linda Guðlaugsdóttir” þá er smá örvinglun í gangi en hvað, er ekki bara hollt að efast?“
Yfirskrift sýningarinnar er Guðs herbergi og gleyming sorga. Getur þú útskýrt hvað sá titill þýðir í þínum huga? „Þetta er upplifunin að dvelja á fallegum stað og vita ekki af sér á meðan. Þetta er tilvitnun úr Lilju eftir Eystein Ásgrímsson munk.“
Hvað stendur sýningin lengi í epal galleríi og er opið á Menningarnótt? „Sýningin er opin alla daga fram til 29. ágúst og já, opið til 20.00 á Menningarnótt. Þá verð ég á staðnum og vonandi koma sem flestir,“ segir Linda að lokum og um að gera að líta við í epal á leið niður Laugaveginn á Menningarnótt.
Steingerður Steinarsdóttir ritstjóri Lifðu núna skrifar.
